Ab Initio 0601
Home
News
Class
Gallery (25)
Guestbook (350)
Links (44)
Forum (531)
Birthdays
Comics
Progress
Weblog (2)
Movies (3)

Enter an ICAO code and select the type of info you want to see.

Nu even geen poll

Ik stem voor!
 

Eindelijk was het dan toch zover...

Posted by Erwin on Thu November 2nd 2006

De weergoden waren de afgelopen 2 weken zeker niet mild voor Portugal en haar luchtvaart. Met gemengde gevoelens zit je naar het prachtige spektakel in de lucht te kijken, de mooiste CB's vullen de hemel en dat is helaas ook de reden dat je op de grond moet blijven.

Het was niet alleen demotiverend maar ook vermoeiend, men verwachte dat als je om 7 uur stond ingeroosterd en iedereen wist dat je gecancelled werd, jezelf toch op school kwam laten zien. Het vergde dus veel moeite wanneer de wekker om 6 uur voor de derde keer ging deze uit te zetten en jezelf onder de douche te plaatsen.
Maar na regen komt zonneschijn dus alles en iedereen bloeide weer op, er werd weer gevlogen! En voor mij werd het opeens weer spannend, de solovlucht kwam eraan. Je probeert de schade in te halen door vroeg naar bed te gaan maar de zenuwen houden je nog even wakker.
Voordat je het weet gaat de wekker, helaas het is al 5 uur en je moet over een uur op school staan. Je vertrekt met een heldere sterrenhemel maar komt met een mistbank aan op het vliegveld waardoor de moed weer in je schoenen zakt. Het enige wat je kunt doen is wachten, net als iedereen die wat vroeger is opgestaan om jou solo te zien gaan. Uren zit je daar in operations, wachtend op een gaatje. Maar het wachten wordt beloond, je vertrekt over een half uur dus zorg maar dat je klaar bent tegen die tijd.
Het riedeltje wordt weer gedaan, je lined up en je stijgt op. Gelukkig was de lucht verbazingwekkend rustig wat de zenuwen kalmeerde. Ik moet zeggen dat je met instructeur weinig kan genieten van een vlucht maar dit voelde zo goed aan dat m'n instructeur heel positief was waardoor ik automatisch ook heel rustig werd en in het negende circuit werd het verlossende woord gesproken: stop and go!
De TB-200 wordt tot stilstand gebracht voor de toren, je krijgt nog een praatje van je instructeur welke je maar half volgt en hij verlaat het vliegtuig. De deur gaat dicht en je bent helemaal op je zelf aangewezen. Toch maar weer hetzelfde riedeltje doen en dan ben je airborne.
Bij de eerste bocht besef je dat het toch gewoon precies hetzelfde is als wat je normaal gesproken altijd doet, dus het enige wat je kunt doen is genieten van het memorabele moment. Een golf van rust en blijdschap overheerst je, je geniet van het uitzicht en je focust wat meer op de landingen en dan is het alweer voorbij.
Enthousiast is een goede beschrijving van de ontvangst terug op het vliegveld, de stropdas wordt afgeknipt, de dames kleden je uit en dan wordt je door iedereen eens goed natgespoten. Een aangename afkoeling van de snikhete cockpit.
Een dag om nooit meer te vergeten, maar nu is het tijd om op de 20 uur's check te focussen.

« Previous blog To blog index  

Comments

Posted on: 03-11-2006 17:52
Snuffel Air Services
Email 		ReStEcPaH

Add your comment

Name:
Email:
Message:
  :)   :(   :p   ;)   :D   :{   8)   :?  
Code: 0
Last 6 numbers:
  Please write the last six numbers of the code you see in the image in the textfield. This is to validate you are an actual person and not a spam robot trying to fill the guestbook with links to cheap watches, a mortgage, viagra pills or whatever. Sorry about the inconvienience, but don't let it stop you from posting a message!